Rekonstytuujesz peptyd? Wpisz wielkość fiolki, ilość dodanej wody bakteriostatycznej i pożądaną dawkę — otrzymasz dokładną liczbę jednostek do nabrania na strzykawce insulinowej.
Wyłącznie do celów badawczych i informacyjnych. To nie jest porada medyczna. Zawsze skonsultuj się z wykwalifikowanym specjalistą.
Ten kalkulator oblicza, ile jednostek nabrać do strzykawki insulinowej po rozpuszczeniu peptydu w wodzie bakteriostatycznej. Wybierz ilość peptydu w fiolce (mg), ilość dodanej wody bakteriostatycznej (ml), pożądaną dawkę (mcg lub mg) oraz rozmiar strzykawki. Wynik aktualizuje się natychmiast i pokazuje także stężenie roztworu oraz liczbę dawek z jednej fiolki.
Stężenie (mg/ml) = ilość peptydu (mg) ÷ objętość wody (ml). Na przykład 10 mg peptydu rozpuszczone w 2 ml wody bakteriostatycznej daje roztwór 5 mg/ml. Aby odmierzyć dawkę 250 mcg, należy nabrać 5 jednostek na strzykawce insulinowej 0,5 ml.
Najpierw ustal stężenie: podziel ilość peptydu w fiolce (mg) przez ilość dodanej wody bakteriostatycznej (ml). Następnie podziel pożądaną dawkę (w mg) przez to stężenie — otrzymasz objętość jednej dawki w ml. Pomnóż ml przez 100, aby uzyskać liczbę jednostek na standardowej strzykawce insulinowej U-100.
Stężenie (mg/ml) = peptyd (mg) ÷ woda (ml). Na przykład fiolka 10 mg rozpuszczona w 2 ml wody bakteriostatycznej daje 5 mg/ml. Aby nabrać dawkę 250 mcg (0,25 mg) przy stężeniu 5 mg/ml, potrzeba 0,05 ml, czyli 5 jednostek na strzykawce insulinowej.
Na standardowej strzykawce insulinowej U-100 100 jednostek to 1 ml. Zatem 50 jednostek to 0,5 ml, a 10 jednostek to 0,1 ml. Kalkulator automatycznie przelicza objętość dawki na te jednostki.
Nie ma jednej właściwej ilości — więcej wody ułatwia odmierzenie dawki, ale roztwór jest bardziej rozcieńczony. Wielu badaczy używa 1–3 ml na fiolkę. Zalecana ilość może się różnić w zależności od peptydu, dlatego sprawdź dokumentację konkretnego produktu.
English
Lietuvių
Polski
Deutsch